zondag 27 juli 2014

De vechtscheiding: een oplossing?!


De vechtscheiding schijnt in de mode te zijn en het nieuwe stokpaardje van zowel BJZ als de 'psychologen' die zich opdringen.
Nu circuleert er op FaceBook een artikel van de 'Vederisch psycholoog' (hier is geen BIG of NIP registratie bij bekend!) Jan Storms. Zijn oplossing van vechtscheidingen: eerst een psychologisch onderzoek van beide ouders en de ouder die het meest zorgzaam 'beschermend' is, krijgt de kinderen, de andere krijgt niets….ook geen omgang bij hem…  De vraag dringt zich op: hoe kan ik op zijn best kinderen voor het leven beschadigen door ieder contact met een ouder af te snijden, liefst zo vroeg mogelijk…

Hier zijn artikeltje:

Persbericht – voor onmiddellijke publicatie!
!
Jeugdbescherming kleunt meestal mis!
Meeste moeilijke scheidingen zijn geen ‘vechtscheiding’!
!
Dit is de conclusie van Jan Storms, auteur van het boek Destructieve relaties op de schop -
psychopathie herkennen en hanteren, waarvan volgende week de negende druk in een herwerkte
en uitgebreide uitgave verschijnt. Het cliché ‘waar twee vechten, hebben twee schuld’ is niet van
toepassing op de meeste scheidingen waarna jarenlange onenigheid over de kinderen bestaat. In
werkelijkheid zijn het meestal relaties waarin één twistzieke ouder de kinderen inzet als wapen om
er de andere ouder mee te treffen waar het het meest pijn doet, nl. in zijn liefde voor de kinderen.
Een twistzieke ouder lijdt in vele gevallen aan een ernstig gewetensgebrek – psychopathie, eerder
niet in de zwaar criminele, maar in de huis-tuin-en-keukenvariant – gecombineerd met aspecten
van verschillende persoonlijkheidsstoornissen.!
Kinderen en beschermende ouders zijn slachtoffer!
Mensen die aan psychopathie lijden bezitten vaak aanzienlijke manipulatieve vaardigheden,
waarmee zij zich in het leven staande houden. De medewerkers van raden voor de
kinderbescherming, meldpunten kindermishandeling en voogdijinstellingen hebben niet door dat
door de wol geverfde oplichters hen bespelen. Met volle overtuiging gaan ze deze psychisch zieke
mensen ‘helpen’ en leveren in talrijke gevallen de kinderen aan hen uit. Wanneer naderhand blijkt
dat de mooie façade uit scheuren bestaat, komen jeugdbeschermers niet op hun eerdere mening
terug. Fouten worden zelden toegegeven of hersteld. De kinderen en de beschermende ouder zijn
dan het slachtoffer, niet alleen van de gestoorde ouder, maar ook van de instanties die zich door
de twistzieke ouder op sleeptouw hebben laten nemen.!
Waarheidsvinding en psychologisch onderzoek noodzakelijk!
Volgens Jan Storms zijn deze gevallen te ingewikkeld om door voogden en raadsonderzoekers te
worden beoordeeld. Wel zouden zij op de hoogte moeten zijn van het feit dat deze stoornissen
veel voorkomen en vaak moeilijk te herkennen zijn. Wanneer zij op grond van enige training op dit
gebied en op grond van informatie van een van de ouders of van de kinderen vermoeden dat er
van een stoornis sprake zou kunnen zijn, zouden zij deze gevallen moeten overdragen aan op dit
terrein gespecialiseerde teams. Deze deskundigen hebben dan de taak om uit te vissen hoe de
vork werkelijk aan de steel zit, middels een gedegen feitenonderzoek, gesprekken met intimi en
gericht psychologisch onderzoek.!
19 juni 2014

De oplossing voor deze moeilijke scheidingen is vrij eenvoudig: leg het zwaartepunt van de
opvoeding bij de geestelijk gezonde, beschermende ouder en geef deze mét de kinderen rust.
Pogingen om de communicatie te verbeteren moeten worden gestaakt. Het is voor beschermende
ouders en kinderen die al heel wat psychisch en vaak ook fysiek geweld hebben moeten verduren
extra traumatiserend. Het heeft geen zin een beroep te doen op redelijkheid wanneer een stoornis
er juist in bestaat dat iemand geen redelijkheid kent.!
Familierechters kunnen kinderen een veilige haven bezorgen!
De familierechters kunnen een sleutelrol spelen. Zij moeten ervan doordrongen zijn dat de
jeugdbeschermers ondeskundig zijn op dit gebied en dat hun rapporten meestal tot stand zijn
gekomen op aansturen van een handig manipulerende ouder die zij niet doorzien. Wanneer de
verhalen van de ouders – en eventueel ook de kinderen – zo ver uiteen lopen dat zij onmogelijk
tegelijkertijd waar kunnen zijn, dan is er meestal bij één ouder – en in een enkel geval bij beide –
sprake van een stoornis. Het vaststellen van de materiële waarheid en passend psychologisch
onderzoek zijn dan aangewezen. Wanneer dit wordt nagelaten, zoals nu nog meestal gebeurt, dan
zijn verkeerde beslissingen ten koste van kinderen de trieste norm.!
!
Over Jan Storms!
Jan Storms is bewustzijnsdeskundige. Hij ondernam een academische studie van de vedische
wetenschap (de spirituele en wetenschappelijke traditie van het oude India) en bestudeerde een
rist van exacte- en menswetenschappen in het licht van de fundamenten van kennis (B.A.- en
M.A.-graad). Hij heeft meer dan dertig jaar ervaring in het onderricht aangaande bewustzijn/
geweten en bewustzijnsontwikkeling. !
!
Sinds 2006 maakte hij een studie van psychopathie (het ontbreken van bewustzijn/geweten) die
resulteerde in:!
• het succesboek Destructieve relaties op de schop - psychopathie herkennen en hanteren,
uitgegeven bij AnkhHermes, 2010 - 2014, negende druk, herziene en aangevulde uitgave!
• een nieuw, wetenschappelijk gefundeerd psychopathie-construct!
• een effectieve therapeutische aanpak van de diepe trauma’s die teweeggebracht worden door
!
langdurige interacties met mensen die aan psychopathie lijden.!
Indien u een interview wenst met Jan Storms, graag contact opnemen via
communicatie@psychopathie.info
PSYCHOPATHIE.INFO



Om niet in zijn artikel / persbericht te knoeien
heb ik al de links van J.S. er ook maar in laten staan, ik sta echter op geen enkele wijze achter zijn denkbeelden.



-         Dhr. Storms  gaat er kennelijk van uit dat een 'vechtscheiding' voortkomt uit een relatie met huiselijk geweld enz.  Dit is onzinnig: de meest spectaculaire vechtscheidingen met als inzet de kinderen en hun omgang met vader/ moeder zijn voortgekomen uit huwelijken waar nimmer enig geweld of disharmonie was.  Alleen de frustratie van 'nieuw leven beginnen' / 'nieuwe liefde' en daarbij te weinig alimentatie dan wel materieel bezit uit de boedelscheiding krijgen kan leiden tot de meest smakeloze vechtscheidingen. Niets dus over 'omgang met kinderen'!
-         Dhr. Storms gaat volledig voorbij aan hetgeen bekend is vanuit de wetenschap over het scheiden bijvoorbeeld het proefschrift van Dr. J.H.C. van Schooten uit 1995, waaruit een 'gebruiksaanwijzing scheiding' is voortgekomen onder de naam 'Ouderschap voor en na (echt)scheiding', voor slechts 15 € te verkrijgen. Dr. Van Schooten promoveerde op een onderzoek naar ca. 75 echtscheidingen en ontrafelde oorzaken van het ontstaan van vechtscheidingen: de basis ligt bij respect voor elkaar en zelfwaardering….(wederzijds). *)
-         Ook wordt voorbij gegaan aan de kennis van zaken van bijvoorbeeld wijlen prof. mr. G.P.  Hoefnagels, de eerste die in Nederland begon met mediation en daarmee voorkomen van vechtscheidingen. Zie het nog her en der in een tweedehands boekhandel verkrijgbare boekje 'Gelukkig getrouwd, gelukkig gescheiden'. *)
-         Hoe moet men de handelswijze van dhr. Storms in de praktijk voorstellen: beide ouders eerst naar de psycholoog /psychiater en die gaat als een rechter bepalen 'wie is de beste ouder' / 'wie biedt de beste bescherming aan de kinderen?' En dit zou gevechten tussen ouders voorkomen?  Het lijkt er op dat dhr. Storms de klok 20 jaar terug wil stellen: toen was die 'beschermende ouder' automatisch de moeder (dit stond bij sommige rechtbanken al voorgedrukt op het griffieformulier bij 'uitspraak'!!) Door deze terugstelling lijkt het mij dat het echte gevecht dan begint bij de uitspraak van de psycholoog / psychiater  in plaats van bij de rechter….


BJZ ter voorkoming van vechtscheidingen

Bij BJZ N-Br. loopt het project  'Expeditie scheiden'.
Ook dit weer is een toonbeeld van AMATEURISME en m.i. onzinnig: vaak meer dan 2 jaar na scheiding gaat BJZ een soort 'mediation' doen door een 'coördinator gesloten jeugdzorg'… met voldoende opleiding' (dat wekt echt vertrouwen als je 3 kinderen hebt….met OTS) om 'ouders bij elkaar te brengen' en die moeten 'op een lijn komen'…
HOE onzinnig kan men bezig zijn… zal wel te maken hebben met de werkgelegenheid van BJZ-medewerkers… Ouders zijn niet voor niets gescheiden…misschien wel juist omdat ze 'niet op een lijn' zitten. Een volgende, onzinnige,  stap zou zijn om maar een relatiebureau te integreren in BJZ…


Mijn opvatting

Stel het kind eens voorop en respecteer elkaar als ouders, ten alle tijden.  Juist voor het kind is het goed te weten dat beide ouders van hem / haar houden  en het kind mag best weten dat vader soms andere ideeën heeft dan moeder. Als ouders beiden van de zelfde mening zijn en 'helemaal op een lijn zitten' dan kunnen ze evengoed bij elkaar blijven….  Toch dient er wat te veranderen, met name in het wederzijds respect en de opvattingen man / vrouw. Ca. 20 jaar geleden moest het vak 'verzorging' worden ingevoerd op alle middelbare scholen, ook voor jongens.  Als het op kinderen verwekken komt zijn jongens daar wel voor te vinden…. Maar dan begint het: het verwekken van een kind houdt ook een PLICHT in, de PLICHT tot VERZORGING van hetgeen uit eigen daden voortkomt!
De zorgtaak zou daarom ook 50 /50 % verdeeld moeten worden, eigenlijk vanaf 9 maanden voor geboorte, maar ja…

De wetgever is echter een beetje nalatig: de wetgeving maakt het mogelijk om een strijd over het recht tot verzorging te gaan voeren.  Dit zou juist ten principale voorkomen moeten worden. Ook zou het RECHT van een KIND (zie  het IVRK!!) op het contact met vader / moeder niet te hoeven afhangen van 'zijn mijn ouders getrouwd of niet?'  'Wonen mijn ouders samen of niet?'  'Heeft vader mij erkend of niet?' 'Betaalt vader / moeder alimentatie of niet?' NEEN: een KIND heeft recht op beide ouders, ongeacht wat dan ook! Ik verwijs hier in een regel naar de gevolgen op de lange duur van het niet kennen van ouders / familie.  Programma's als 'Spoorloos', 'Vermist' en 'DNA-onbekend' geven er schrijnende voorbeelden van…

Om bovenstaande mogelijk te maken zouden ouders ook altijd bij elkaar in de buurt moeten blijven wonen.  De Raad voor de Kinderbescherming acht het vaak 'in het belang van het kind' als een kind over meer dan 200 km wordt weggerukt uit de vertrouwde omgeving, ja zelfs naar het buitenland wegrukken wordt als zodanig beschouwd (wel door een Raadsonderzoeker die een relatie had met een moeder… die vertrok uiteindelijk naar Engeland, nam ontslag, maar dat pas nadat hij zijn 'raadsonderzoek' in het voordeel van moeder had afgesloten… Vader in kwestie heeft zijn kinderen niet meer terug gehad…(althans 1994-1996). In onderstaande voorstel zou juist omwille van de 50/50 % verdeling van zorgtaken, het niet mogelijk zijn om ver uit elkaar te gaan wonen.  Kinderen dienen dan ook in de zelfde buurt te blijven als voor uiteengaan van de relatie van de ouders, kinderen bij de zelfde verenigingen lid zijn, zelfde scholen en zelfde vriendjes/vriendinnen kunnen houden.  Het kind heeft toch niets misdaan, als de ouders uit elkaar gaan?
 
Een definitief einde maken aan iedere strijd om de kinderen, alimentatie, de vernederende 'omgang', en hoofdverblijfplaats zou mogelijk moeten zijn voor de volgende oplossing in de wet..

1.     In het Burgerlijk wetboek een bepaling opnemen met de volgende strekking: "Bij de geboorte van een kind krijgen beide biologische ouders het ouderlijk gezag met de daaraan verbonden plicht tot verzorging van hun kind, op basis van 50/50 % ieder."
2.     In het wetboek van Strafrecht een bepaling met de strekking: "De ouder die een ouder hindert in zijn of haar zorgtaak ten aanzien van de kinderen dan wel zijn of haar zorgtaak verzaakt, wordt bestraft met (strafmaat…)  en ontneming van het ouderlijk gezag."

Juist de 2e bepaling zou wonderen doen: je zal als ouder heus wel uitkijken: 'gun ik ons kind wel voldoende zorg van de andere ouder?' is dan de hoofdmoot van het handelen van ouders in plaats van "wat kan ik verzinnen om ons kind de andere ouder te ontnemen?'  Juist door die laatste strijdvraag is menig kind ontouderd: in het verleden door 'Moeder heeft weerstanden tegen de omgang met vader.  Dit leidt tot onrust in het gezin van moeder. Dit komt de rust voor de kinderen niet ten goede. Daarom dient het verzoek tot omgang van vader te worden afgewezen, nu dit niet bijdraagt tot het welzijn van het kind"… weer een vader afgeschaft… (Dit soort regels stonden in vele rechterlijke vonnissen.) Tot de dag van vandaag worden zo ca. 10.000 kinderen per jaar een ouder, 80 % vaders, ontnomen.

Een ander aspect: zoals het nu is en een ouder dwarsboomt de andere ouder in het contact kind-ouder, dan wordt het KIND bestraft!  In de opvatting zoals hierboven beschreven wordt niet het kind bestraft, maar de OUDER die het kind willens en wetens aan het beschadigen is.  Daar zou toch niets mis mee moeten zijn, zeker omdat allerlei personen en instanties beweren 'wij stellen het kind voorop'…

Soms wil het wel eens dat ouders bang zijn voor confrontatie met elkaar na het uiteengaan van een relatie.  Dit hoef geheel niet: draag de kinderen over op een neutrale plaats als restaurant of stationswachtruimte, laat één ouder met de kinderen wachten, als de andere ouder aan de ingang verschijnt, laat dan de kinderen zelfstandig naar de andere ouder lopen. Bij het terug brengen idem. Laat de kinderen een 'heen en weerschrift' bij zich hebben voor de meest noodzakelijke info als 'wanneer voor het laatst gegeten' of welke medicatie moet ingenomen worden op welk tijdstip of zo  en communiceer verder per e-post. Géén confrontaties tussen ouders waar kinderen bij zijn! De afstand zoals hier beschreven is de afstand van de ingang van een gelegenheid tot de plaats waar de wachtende ouder zit!

Inmiddels zijn er al enkele rechters geweest die bepaalden dat een kind, na het uiteengaan van een relatie tussen de ouders, moesten blijven waar zij op het moment van scheiding ouders verbleven en dat de kinderen de ene helft van de tijd door vader, de andere helft door moeder verzorgd worden en de ouders 2x per week verhuisden in plaats van gesleep met de kinderen.  Ik bewonder de rechters en de ouders in kwestie!

Ook zal u, geachte lezer,  denken 'en wat dan als ouders drug en alcohol gebruiken, gewelddadig zijn en kinderen mishandelen enz.  enz.'?  Deze categorie ouders is, gelukkig, een zere kleine minderheid. Nu: daar hebben we toch onze professionele Raad voor de Kinderbescherming  voor….?  Dat die nu min of meer een slapend bestaan heeft wil niet zeggen dat die moeten blijven slapen… eens wordt het toch tijd om eens écht kinderen te beschermen en die kinderen die écht niet kunnen samenwonen met een ouder een verantwoord en begeleid contact te geven met die ouders.  Het KIND heeft toch NIETS MISDAAN?  Waarom dan het kind straffen met het ontnemen van oudercontact en de familie van die ouder?  Geen grond voor!

Even de vergelijking met de opvattingen van dhr. J. Storms: hier hoeven niet ouders door een psycholoog of psychiater onderzocht te worden, ouders dienen gerespecteerd te worden zoals ze zijn: de ene ouder meer streng, de ander van lichtere opvatting, de ene godsdienstig, de ander atheïst, de ene harde werker, de ander luier van aard, de ene 'denker', de ander doener'… mensen verschillen nu eenmaal en iedereen verdient RESPECT!
Overigens: pleegouders hoeven nooit of te nimmer onderzocht te worden op 'beschermend zijn' of 'psychisch stabiel'!

Conclusie

In de door mij hier boven betoogde oplossing van vechtscheidingen staat het KIND voorop: beide ouders worden namelijk min of meer gedwongen om er voor te zorgen dat de kinderen de verzorging van beide ouders krijgen. Dit laatste op straffe van ontneming gezag bij het hinderen van de andere ouder in zijn of haar zorgtaak!  Tevens maakt dit een einde aan iedere alimentatiestrijd.
Ik hoop dat met name ook eens VADERS méér gaan ZORGEN en hun rol opeisen, in het BELANG van de KINDEREN!


P.S. NIETS is mooier dan zelf voor je kinderen zorgen!

*) Zowel dr. van Schooten als prof Hoefnagels betoogden dat juist ouders uit elkaar gehaald moeten worden, maar daarbij moeten leren elkaar als OUDER te respecteren.  Dit is een andere rol dan als partners! Het lijkt er soms op dat BJZ ouders weer als partners bij elkaar wil brengen! 

Ceterum censeo BJZ esse delendam (naar Cato Maior)

Nico Mul, zorgvader


meldpuntjeugdzorg@gmail.com

20 opmerkingen:

  1. Grote bewondering voor Jan Storm, die in deze moeilijke tijd toch kans ziet een 9e druk te fabriceren met een boek vol suggesties over vechtscheidingen.
    Verdient jeugdzorg hier al een dikke boterham aan, Jan Storm bekijkt het nog beter, alle ouders die uit elkaar gaan, testen, Dat is een goudmijn. Jammer is dan wel dat de helft van de ouders het etiket "niet geschikt" opgeplakt krijgt. Voordeel is wel dat deze ouder wellicht hierdoor ook voor hulp nodig heeft bij de verwerking, dus dat is dubbel kassa.
    Tja het kind hierbij, even vergeten. Maar als we die er ook in betrekken misschien is het dan toch beter om uit te gaan van wettelijk gedeeld ouderschap. Natuurlijk zijn er gevallen waarin dit niet kan, maar laat dit dan beoordelen door ECHTE professionals.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De ECHTE professionals zijn de kinderen.

    Maar wie luistert er daadwerkelijk naar ze?

    Scheidingen worden door kwakzalvers en BJZ (en voornamelijk door scholen die ook als bemoeials functioneren) gebruikt worden om geld te verdienen en een melding te doen bij het AMK.
    Er zijn in vele gemeentes buro's uit de grond gestampt de afgelopen jaren sinds bekendmaking van de transitie BJZ-gemeente (het is overigens niet zo, gemeentes werken stiekem samen met BJZ, er verander niets, het wordt alleen maar erger met heel veel nutteloos gezever van alle mishandelende partijen). Deze buro's zijn voor gezinsproblematieken waaronder scheidingen. Deze buro's zijn opgezet door mensen uit de jeugdzorg, GGz en GGD (maatschappelijk werkers, gedragswetenschappers, ouders die zich als arts voordoen over autisme (hype), zogenaamde vrijgevestigde niet beëdigde zielenknijpers en zelfs schoolpersoneel)

    Duidelijk is het wel waar deze mensen hun inkomsten door vergaren.


    BeantwoordenVerwijderen
  3. Voor kroost in de leeftijd tot vijf jaar is een vrouw dikwijls de meest nabije verzorger, simpelweg omdat vader de kost verdient dus elders is. Vanaf zeven jaar heeft groei tot presterend mens op school ten behoeve van werk en inkomen een opklimmend belang en hoort vader de overwegende rol als eerste opvoeder toegedicht. Een 50-50 procents regel houdt onvoldoende rekening met de verschillende levensfasen.

    In het huidige BJZ proces wordt eerst vader buitenspel gezet middels smaad en verheerlijking van moederschap van een alleenstaande min. Daarop, als het kroost tien jaar is, volgt doorgaans uithuisplaatsing. Erkennen van de rol van vader voor tieners en twens is beter dan de huidige rechtspraktijk van totale ontoudering. Wel is waar blijkt in de brugklas veelal een leerachterstand, maar door toewijzen van het kroost aan de échte Vader in plaats van aan gesubsidieerde pleegouderij of in een internaat, kan samen met Vmbo en stapelen van beroepsonderwijs, de achterstand worden ingelopen. Belastingbetalers zullen daar blij mee zijn, maar bovenal is verminderen van instroom Wajong het doel.

    De meest wezenlijke vooruitgang in jeugdrecht zal zijn het stoppen van spook-processen waarbij Vader in het platlands-arrondissement op afstand wordt gehouden en zijn opgroeiend zoon wordt weggehouden uit de rechtszaal. Kennelijk mag Zoon niet horen hoe Vader voor zijn toekomst opkomt, het is beneden alle peil.

    Het tweede voorstel strafrecht is een uitwerking van het al bestaande verbod op onttrekken aan ouderlijke macht. Het bestaande verbod wordt onvoldoende gehandhaafd. Terecht focust het voorstel op verantwoordelijkheid van de hinderende ex. Het tweede voorstel voegt iets toe wat het handhaven zal helpen. Detail : een formulering 'ontneming van ouderlijke zeggenschap' is duidelijker en meer modern dan 'ontneming van ouderlijk gezag'.

    Met meer strafrecht verdienen ouders een derde, positief voorstel : Liefhebbende ouders die veelzijdig en méer bijdragen aan economie dan diegenen die uit gewoonte en lust van wieg tot graf achter elkaar aan blijven hobbelen, verdienen alle respect.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bert, of u begrijpt het niet of u heeft het slecht gelezen: mijn pleidooi voor beide ouders 50 % zorgen houdt in dat de mogelijkheid dat een van de ouders 100 % werkt en niet zorgt eenvoudigweg niet bestaat, anders zou het alimentatieprobleem enz. weer komen. neen: in mijn voorstel staat het KIND voorop dat zorg krijgt van beide ouders, ongeacht de status van de relatie van de ouders. Idem voor de straf op het de andere ouder belemmeren van diens zorgtaak of het verzaken van de zorgtaak: hier staat ook het KIND voorop en diens ZORG!

      Verwijderen
  4. Een vechtscheiding ontstaat mijns inziens door louter egoïsme van 1 ouder. Het zijn MIJN kinderen en denk maar niet dat je iets in te brengen hebt op het financiële na dan. Dit is mijn ervaring hiermee toen ik jaren geleden in een vechtscheiding belande. Er zijn allerlei artikelen die omgang zouden moeten borgen evenals informatieplicht en nog meer van dit soort (doorgaans vader) oudervriendelijke kreten. Het vervelende is echter dat de gemiddelde kostwinner en alimentatieplichtige zich geen advocaat kan veroorloven door deze alimentatieplicht om zich fatsoenlijk te kunnen verdedigen of te kunnen procederen tegen een dwarsliggende ouder. Toeval of niet, de gerechtigde kan, mijns inziens, veelal gratis procederen en hier begint de aanzet voor vechtscheidingen, in ons perverse "recht" systeem. Wie de uitspraken op jurofoon een beetje bijhoud zal het ongetwijfeld opvallen dat er inderdaad recht gesproken lijkt te worden door middel van boetes. Wie de (gefrustreerde) reacties leest ziet ervaringen van gefrustreerde ouders die soortgelijke uitspraken hebben gekregen maar waar de boetes niet konden worden geïnd. Van een kale kip kan je geen veren plukken nietwaar? Co ouderschap zou de basis moeten zijn bij elke scheiding met de werkelijke kosten gedeeld naar ratio van inkomen. Ik denk dat je vechtscheidingen met verschrikkelijk zinloze aflopen nooit uit zal kunnen bannen zolang 1 ouder in de praktijk alle gunsten heeft en de ander enkel de lasten zonder daadwerkelijke praktische rechten. Na 6 jaar zonder kinderen uit mijn eerste huwelijk kan ik enkel maar beamen dat de vader bewust overal buiten wordt gehouden bij alle "hulp" organisaties en instanties, de kinderen ontspoort zijn en als ze 18 zijn en er geen kinderbijslag, alimentatie ea kan worden geïnd en er een ziektekostenverzekering moet worden betaald, dan mogen ze naar vader toe.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. U heeft het goed begrepen, u heeft een juist beeld van de zaken! (Hoe triest ook) Ik weet er alles van vanuit mijn eigen 'vechtscheiding' die zo vreedzaam begon met 'moeder laat de ruimste omgang aan de andere ouder'..'(door de RvdK) 6 zittingen verder, moeder wenste geen omgangsregeling... de RvdK: 'DIT was ook de bedoeling van onze advisering' De Raad had mij dus 3 jaar lang voorgelogen.. Treurig is dat alle wetswijzigingen die al het gebruik van kinderen als wapen zouden moeten voorkomen, door rechters weer gedwarsboomd zijn (zie 'behoud gezag na scheiding'(1-1-1998) en zie 'Scheiding en blijvend ouderschap' ca. 2005... (zie www.peterprinsen.nl enkele artikelen) Door de rechters onderuit gehaald met het begrip 'hoofdverblijfplaats' en het beslissen dat de hoofdverblijf-ouder de beslissingen mag nemen.... en rechters vonden bijgevolg het 'eenhoofdig gezag' uit... te verkrijgen als beloning voor jarenlang omgangsfrustratie....Gelukkig is er nu een kentering die ik ook fout vind: zie bovenstaand artikel, waarbij de WETGEVER een einde kan maken aan al het gemarchandeer met kinderen onder kul-argumenten: maakt het voor een kind uit of ouders getrouwd zijn of niet? NEEN: GEEN ENKEL KIND wil van nature zijn of haar ouders kwijt.... (volgens 'kinderbeschermers' en rechters zouden er wel kinderen bestaan die behoefte hebben aan een ouder voor 1 uur/3 maanden of nog minder....)

      Verwijderen
    2. Als je gezag hebt zonder omgang is dat ook een kreet die zo hol is als het maar kan. Gezag betekend niets in de praktijk voor een niet zorgende ouder. Mijn kinderen zijn, bijvoorbeeld, later naar scholen gegaan waar de schoolkeuze eenzijdig is genomen ondanks mijn gezag, ik wist van niets en moest mijn uiterste best doen om met uiterste inspanning iets te weten te kunnen komen over waar ze schoolden en hun voortgang want ja, verhalen over mishandeling ed. doen nou eenmaal wonderen in onze maatschappij. Zo simpel werkt het. Als er dan eindelijk een terechte uitspraak is of komt met bijvoorbeeld dwangsommen dan is dat eigenlijk lachwekkend omdat deze veelal nimmer kunnen worden verhaald. Gevolg is dus ongestraft en betaald kunnen blijven frustreren en de volledige eenzijdige zeggenschap over de kinderen. En hoogleraren en psychologen maar dik betaald onderzoek doen naar vechtscheidingen, alweer kassa daar waar de basis van deze ellende wordt vermeden.

      Op naar het volgende drama waarna slapend Nederland weer even wakker schrikt en werkelijk niet kan begrijpen hoe je zo ver kan komen. Ik begrijp het wel alleen de liefde voor (ook) mijn kinderen hadden altijd de overhand over de kwade gedachten, gelukkig net als bij de meeste vaders.

      Verwijderen
    3. Ik begrijp dat u het volledig eens bent met mijn idee, zoals bovenstaand! Dan komen de door u geschetste en 'juiste' problemen geheel niet meer voor!

      Verwijderen
    4. Helemaal mee eens. Ook met meer zorgen door vaders. Ik heb zelf voor ~ 50% gezorgd vanaf +/- 4 weken na de geboorte, later jarenlang co-ouderregeling.

      Na jarenlange verzinsels en manipulaties door moeder, procederen met toevoeging door moeder, uiteindelijk verzinsels en leugens van Bjz en meerdere volkomen imbeciele jeugdrechters heb ik mijn vaderschap aan de wilgen gehangen. Aangestuurd op gezagswijziging. Toedeloe, het is mooi geweest.

      Ik heb ook geen plannen meer om mijn vaderschap weer op te pakken omdat ik er dan de idioten van Bjz en de imbecielen van de rechtelijke macht weer ´gratis´ bij krijg. Behalve misschien als de kinderen uit zichzelf krijsend van ellende op de stoep staan.

      De ouderverveemding/psychische mishandeling gaat intussen gewoon door.

      Het valt te vrezen dat eerst een Bjz medewerker of een jeugdrechter op gruwelijke wijze moet worden afgeslacht door een wanhopige ouder voordat de politiek de moed kan opbrengen om een deugdelijk systeem te ontwerpen met deugdelijke waarborgen voor beide ouders, én voor de kinderen.

      Verwijderen
    5. Triest allemaal dat dit kan. Ik weet er zelf ook alles van: ook ik ben volledig ontouderd en stel niets meer voor... behalve voor betalen en het belangrijkste van alles: mijn DOCHTER zelf! (Is inmiddels 24 en vluchtte ooit voor har moeder naar mij toe....ondanks dat ze volgens de instanties zo geweldig gelukkig was daar...) Ik heb nog bijna dagelijks contact met haar en dat doet me grote vreugde! Ik probeer middels mijn voorstel in ieder geval een oplossing te bieden die eenvoudig, goedkoop én te handhaven is. Tot nu toe was de politiek in ieder geval niet geïnteresseerd om tot echte oplossingen te komen, wél om met schijnoplossingen te komen die de jeugdzorgindustrie méér werk (=geld) opleveren.

      Verwijderen
    6. @Anoniem11 augustus 2014 17:07

      In Tilburg zijn al bedreigingen geuit en ook de ramen ingegooid. Het is een begin.
      En die transitie is een giller, de politiek dekt zich in door de burgers om de tuin te leiden. De gemeentes doen namelijk NIETS zonder BJZ! Het soapje gaat gewoon door. Dat wordt straks ruiten ingooien van de gemeentehuizen whahaha (sorry, maar kan je het je inbeelden?)
      Mijn ex zegt al jaren dat er tanks over de straten zullen rijden binnen enkele jaren, we verliezen onze kinderen aan en door hersenloze, gewetenloze en kille onmensen.

      Dat vaders onderdrukt worden is inmiddels wel duidelijk.
      Dat onschuldige vaders openlijk door gekken via andere mediabronnen gemanipuleerd en zwart gemaakt worden is ook duidelijk.
      Wat is er dan NIET duidelijk als het gaat om een kind dat geen gebruik mag en kan maken van twee ouders en zijn/haar rechten?

      Als moeder zijnde weet ik uit ervaring dat vaders uitstekende opvoeders ze zorgen voornamelijk voor rust en zekerheid. Ik zou zeggen; vraag het de kinderen zelf zonder moeders in de buurt. Schokkend wat kinderen beginnen te vertellen over de hersenspoeling van de moeders en andere mishandelende partijen zoals BJZ.

      Het zijn ook zielige mensen die de verkeerde partij steunen, die mensen zijn geen ervaringsdeskundigen en hebben zelf geen oog voor de waarheid of kloppende details. Deze mensen zijn het niet waard om naar te luisteren.
      Samen kind gemaakt, samen ervoor opdraaien, en zo hoort het! Kan kind niet met één van de ouders vinden, dan middenweg in overleg met kind. Een angstig kind naar die ouder laten gaan of daar (tijdelijk) laten wonen is dus geen optie.

      Verwijderen
    7. Geachte mevrouw (reactie 12-08 03:34 ),
      Ik ben het voor 98% met u eens. Een klein puntje: wat u in de laatste regels aanhaalt speelt niet als het eens geheel afgelopen is met het gemarchandeer met kinderen en een kind vanaf geboorte beseft en ervaart:'mijn BEIDE ouders zorgen'. Die 'middenweg in overleg met het kind' is dan nooit aan de orde: kind wordt door beiden 50 % verzorgd. Bovendien: vanaf welke leeftijd laat u een kind mee-overleggen? Veel kinderen maken keuzen tégen zichzelf: zie bijvoorbeeld bij alcohol-tolerante ouders of strengere ouders... een dwarse puber van 15 zal gegarandeerd voor die ouder kiezen die drank toestaat en vooral rookt... Voor het kind is een 'strengere' ouder dan méér in zijn / haar belang!
      Gaarne zou ik met u eens willen overleggen. (tel.: 0857-851342 of 06-33109214)

      Verwijderen
  5. Als ik de verhalen van de vaders lees dan moet ik zeggen dat er een zekere vorm van sadistische jeugdzorg al in huiselijke situaties afspeelt. In vele gevallen zijn het de moeders die 'weten' dat ze voor het maken van bombarie alle voordelen krijgen van rechters en andere meelopers.
    De kinderen ... daar hebben ze lak aan! En vader?
    Er zijn natuurlijk ook moeders die dezelfde problemen meemaken als vaders, weliswaar minder (vader zakenman die kinderen toe-eigent tijdens scheiding en moeder uit het gezag laat zetten waardoor moeder doordraait)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat u zegt is grotendeels waar: er zijn inmiddels rechters aan het wakker worden, die juist omwille van het feit dat moeders alles doen om vaders zwart te maken en te 'diskwalificeren' de kinderen uiteindelijk aan vaders toewijzen... Als dat gebeurt loopt meteen heel FaceBook vol met verhalen over 'onterechte UHP' en scheldkanonnades tegen vaders... Vooral ongefundeerd, maar dat zeggen die moeders er niet bij: men wil via FB- support het gelijk' halen... Het treurige is dat de FB lezers maar de 'halve waarheid' te horen krijgen: die van moeder en vooral niet doen aan 'waarheidsvinding', maar met de stroom mee roepen,klagen, jammeren, schelden enz. enz....(zie recentelijk wat ik beschrijf in mijn artikel 'De vechtscheiding, uw ex is gek'!

      Verwijderen
  6. Er mist nog een artikel aan uw voorgestelde wet, namelijk:
    De ouder die willens en wetens de zorg voor het kind verzaakt, afspraken niet nakomt, belooft de kinderen te komen halen en vervolgens niet komt opdagen, kortom, het kind niet WILLEN verzorgen, dient gestraft te worden met het ontnemen van de ouderlijke macht.
    Daarbij aangetekend dat dit NIET betekent dat die ouder dan ook niet meer (financieel) verantwoordelijk is voor het kind. Kindje maken, kindje betalen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Geachte DD,
      Het staat er wél wat u met meer woorden zegt dan noodzakelijk: zie mijn voorgestelde artikel voor het WvSr: "De ouder die een ouder hindert in zijn of haar zorgtaak ten aanzien van de kinderen dan wel zijn of haar zorgtaak verzaakt, wordt bestraft met (strafmaat…) en ontneming van het ouderlijk gezag.". Wat u aanhaalt is namelijk 'verzaken zorgtaak'! Over geld: als beiden zorgen, betalen ook beiden en niet slechts één ouder betalen (en vaak kind niet zien) en de andere ouder zorgen + alle leuke dingen die kinderen ook brengen!

      Verwijderen
  7. Raad voor de Kinderbescherming had en heeft de taak kinderen te beschermen tegen alle soorten geweld en uitbuiting. Waarom doen ze niets als blijkt dat een uit huis geplaatste kind in een Jz instelling/gevangenis mishandeld wordt? Omdat er een gerechtelijk bevel is uitgegeven dat het kind nu aan geweld blootgesteld mag worden? Kind kansloos en levenslang gebrandmerkt, ouders kansloos en in ruzie met elkaar.

    De mishandelingen komen dus niet alleen voor in het gezin of bij gescheiden of nog in scheiding zijnde vaders en moeders.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. U heeft gelijk, ik schreef er al een artikeltje over: mishandeling én misbruik komt véél meer voor buiten gezinnen als er in, sterker nog: 'seksueel misbruik is structureel in de jeugdzorg', aldus het rapport van de commissie Samson!

      Verwijderen
  8. deze J. Storms praat niet zomaar uit zijn mouw. Hij begrijpt de mechanisme van psychopathie en ik hoop dat nog vele anderen zullen volgen. Het is een proces van bewustwording helaas kan het niet snel genoeg gaan aangezien het zoveel kinderen en partners meesleurt in de ellende.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. En dan alle gescheiden ouders een psychiatrisch etiket opplakken? Worden er dan minder kinderen ontouderd? Ca. 1990 werden in geval van vechtscheiding 90% vader ontdaan van hun kinderen, nu is dat ca. 80%, meestal op vraag van de moeders, gesteund door de Kinderbescherming en rechterlijke macht. Dit overigens terwijl uit de wetenschap blijkt dat kinderen die bij vaders blijven vaak veel beter af zijn en het opgroeien zonder vader juist zeer schadelijk blijkt, met name op de lange duur.
      Ik hoop dat het eens ophoudt met het plakken van etiketen met allerlei psychiatrische 'diagnoses', laten we nu eens accepteren dat iedere mens gewoon anders is, DAAR gaat het om!

      Nico Mul

      Verwijderen